Yapay zekâ ve özellikle üretken büyük dil modelleri (LLM), bilim dünyasındaki araştırma ve makale yazım süreçlerini köklü biçimde değiştirmektedir. Ancak otomasyonun getirdiği bu hız, akademik dürüstlük, özgünlük ve hakemlik mekanizmalarının sorgulanmasını da beraberinde getiriyor.

Bu yazıda, yapay zekâ araçlarının bilimsel araştırmalarda bir 'ortak yazar' mı yoksa yalnızca 'akıllı bir asistan' mı olması gerektiği sorusunu etik ve metodolojik açılardan ele alıyoruz.